ความเป็นมา

ความเป็นมา 2018-10-12T09:28:18+00:00

ความเป็นมา

งานฝึกอบรมและบริการวิชาการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ภายใต้ สำนักวิจัยและบริการวิชาการ ซึ่งเป็นงานหนึ่งในพันธกิจหลักของคณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีเป้าประสงค์เพื่อ “มุ่งสร้างงานบริการวิชาการที่มีคุณภาพเป็นประโยชน์ต่อสังคมและองค์กร” ซึ่งสอดคล้องกับยุทธศาสตร์ที่ 3 ของมหาวิทยาลัยคือ “ความเป็นเลิศในการให้บริการระดับมืออาชีพและการมีส่วนร่วมทางสังคม” และสอดคล้องยุทธศาสตร์ที่ 3 ของคณะฯ “การบริการวิชาการและการสื่อสารสู่สังคม” โดยมีคณบดี ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายบริการวิชาการ เป็นผู้รับผิดชอบกำกับดูแลการบริหารงานบริการวิชาการ โดยจำแนกความสำคัญของการบริหารจัดการและการจัดกิจกรรมตามภารกิจหลักได้ 3 หน่วย ดังนี้ 1) หน่วยบริหารงานบริการวิชาการ 2) หน่วยบริการวิชาการ และ 3) หน่วยสื่อสารสู่สังคม รวมทั้งได้วางแผนการดำเนินงานของแต่ละหน่วยเพื่อขับเคลื่อนการดำเนินงานให้บรรลุเป้าหมายที่วางไว้

ทั้งนี้เพื่อให้การเกิดความสำเร็จตามแผนการดำเนินงานได้นั้น ต้องอาศัยกระบวนการทำงานอย่างเป็นระบบ มีการวิเคราะห์ผลและปรับปรุงการดำเนินงาน มีการส่งสารและการรับสารที่มีคุณภาพ รวมทั้งสร้างวัฒนธรรมการทำงานเป็นทีมที่สามารถมองเป้าหมายเดียวกัน เพื่อให้บรรลุเป้าหมายของงานบริการวิชาการ คือ มุ่งสร้างงานบริการวิชาการที่มีมาตรฐานเพื่อประโยชน์ต่อสังคมและองค์กรต่อไป

เป้าหมายของงานบริการวิชาการ

มุ่งสร้างงานบริการวิชาการที่มีมาตรฐานเพื่อประโยชน์ต่อสังคมและองค์กร

ภารกิจหลักของงานบริการวิชาการ

1) หน่วยบริหารงาน

2) หน่วยบริการวิชาการ

3) หน่วยสื่อสารสู่สังคม

แผนการดำเนินงานแยกตามหน่วย

  1. หน่วยบริหารงาน

หน่วยบริหารงานฝึกอบรมและบริการวิชาการ ได้อาศัยปัจจัยการบริหาร 4M มาวิเคราะห์ทรัพยากรที่งานมีอยู่ อันประกอบไปด้วย คน (Man) วัสดุ (Material) เงิน (Money) และการจัดการ (Management)  อีกทั้งวิเคราะห์ SWOT อันประกอบไปด้วย จุดแข็ง (Strengths) จุดอ่อน (Weaknesses) โอกาส (Opportunities) อุปสรรค (Threats) เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการกำหนดเป้าหมาย ภารกิจหลัก และแผนการดำเนินงานบริการวิชาการ และใช้กระบวนการทำงานแบบ PDCA อันประกอบไปด้วย วางแผน (Plan) ปฏิบัติ (Do) ตรวจสอบ (Check) และ การดำเนินการให้เหมาะสม (Act) มาออกแบบกรอบแนวคิดการบริหารจัดการงานบริการวิชาการ รวมทั้งได้นำเทคโนโลยี (Technology) เข้ามาช่วยในการทำงานสารบรรณ การเก็บข้อมูล การติดต่อสื่อสาร และการสร้างฐานข้อมูล ให้เกิดการพัฒนาอย่างเป็นระบบที่สามารถเชื่อมโยงงานทั้ง 3 หน่วย ตามภารกิจหลักของงานบริการวิชาการได้อย่างคุ้มค่าและมีคุณภาพ ซึ่งสามารถจำแนกการดำเนินงานของหน่วยบริหารงานบริการวิชาการได้ 2 งาน คือ งานจัดระบบการบริการวิชาการ และงานฐานข้อมูลการบริการวิชาการ ซึ่งมีการวางแผนการดำเนินงานไว้ดังนี้

              1.1 งานบริหารทั่วไป

                        1.1.1 งานสารบรรณ

                        1.1.2 งานจัดเก็บรวบรวมข้อมูล

                        1.1.3 งานสร้างเครือข่ายวิชาการ

                        1.1.4 งานติดต่อสื่อสาร

               1.2 งานฐานข้อมูลบริการวิชาการ

                       1.2.1 งานฐานข้อมูลความเชี่ยวชาญของคณาจารย์

                       1.2.2 งานฐานข้อมูลการฝึกอบรมแก่บุคลากรภายนอก

                       1.2.3 งานฐานข้อมูลของคณาจารย์ในให้บริการภายนอก 6 ประเภท

                       1.2.4 งานประเมินความพึงพอใจของผู้รับบริการภายนอก 6 ประเภท

                       1.2.5 งานสำรวจความต้องการหลักสูตรการอบรม

  1. หน่วยบริการวิชาการ

หน่วยบริการวิชาการ มีภาระหน้าที่ปฏิบัติงานเชิงรุกเพื่อสร้างงานบริการวิชาการ ในด้านการจัดฝึกอบรม และการมีส่วนร่วมกับสังคม โดยนำข้อมูลที่ได้รวบรวมไว้จากงานฐานข้อมูลบริการวิชาการมาใช้ประโยชน์ ทั้งในด้านความเชี่ยวชาญของคณาจารย์ การจัดฝึกอบรมแก่บุคลากรภายนอก และการให้บริการกับหน่วยงานภายนอก โดยรวมผลการประเมินความพึงพอใจของผู้รับบริการ และผลการสำรวจความต้องการหลักสูตรการอบรม มาผนวกกับทักษะในด้านการเรียนการสอน การวิจัย และบริการวิชาการ ที่ผ่านมา เพื่อใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการสร้างหลักสูตรการอบรมตามความเหมาะสม โดยคำนึงถึงประโยชน์และความคุ้มค่าที่ผู้เข้าร่วมและองค์กรจะได้รับ จากการดำเนินงานที่ผ่านมา ได้ก่อให้เกิดภาคีความร่วมมือกับองค์กรภาครัฐ และภาคเอกชนอย่างต่อเนื่อง จึงเป็นแรงผลักดันให้หน่วยบริการวิชาการ มุ่งสร้างหลักสูตรให้เป็นที่ยอมรับในแวดวงวิชาการ ที่มีมาตรฐาน และก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมและองค์กร ซึ่งมีการวางแผนการดำเนินงานไว้ดังนี้

     2.1 งานฝึกอบรมวิชาการ (Training)

             2.1.1 งานฝึกอบรมหลักสูตรระยะสั้นระดับชาติ

             2.1.2 งานฝึกอบรมหลักสูตรระยะสั้นระดับนานาชาติ

     2.2 งานมีส่วนร่วมกับสังคม (Social Engagement) คือ การนำผลการดำเนินงานบริการวิชาการและงานวิจัยมาเผยแพร่และขยายผลและมาต่อยอดก่อให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมและองค์กร

  1. หน่วยสื่อสารสู่สังคม

หน่วยสื่อสารสู่สังคม มีภาระหน้าที่ปฏิบัติงานเชิงรุกเพื่อสร้างงานบริการวิชาการของคณะฯ ที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและองค์กร และสร้างเทคนิควิธีการที่จะนำเสนอให้เกิดการรับรู้ทั้งภายในและภายนอก รวมทั้งสร้างช่องทางการเผยแพร่ผลงานทางวิชาการไปยังสถาบัน หน่วยงาน และเครือข่ายทางวิชาการ ที่สอดคล้องกับบริบทของคณะฯ ซึ่งสามารถจำแนกการดำเนินงานของหน่วยหน่วยสื่อสารสู่สังคมได้ 3 งาน คือ งานประชุมวิชาการประจำปีของคณะฯ งานยกระดับวารสารสู่ฐาน Scopus และงานพัฒนาเว็บไซต์งานฝึกอบรมและบริการวิชาการ ซึ่งมีการวางแผนการดำเนินงานไว้ดังนี้

     3.1 งานประชุมวิชาการประจำปีของคณะฯ (Conference)

          3.1.1 งานจัดประชุมวิชาการระดับชาติ

          3.1.2 งานจัดประชุมวิชาการระดับนานาชาติ

    3.2 งานยกระดับวารสารสู่ฐาน Scopus

          3.2.1 งานจัดทำวารสารสหศาสตร์ฉบับตีพิมพ์ ปีละ 2 ฉบับ

          3.2.2 งานจัดทำเว็บไซต์วารสารสหศาสตร์ในฐานข้อมูล ThaiJo ของ TCI

          3.2.3 งานจัดทำข้อมูลวารสารสหศาสตร์เพื่อส่งประเมินให้อยู่ในกลุ่ม 1 ของ TCI

          3.2.4 ดูงานวารสารที่เข้าสู่ฐาน Scopus เพื่อเตรียมพัฒนาวารสารฯต่อไป

    3.3 งานจัดทำเว็บไซต์งานฝึกอบรมและบริการวิชาการ